NETFLIX - SERIAL ORYGINALNY
DOM OPIEKI SUGYEONG
Nie wierzę, że jest w takim miejscu.
- Najpierw to sprawdźmy. - Dobra.
Czy jest tutaj pacjentka o nazwisku Jang Sun-young?
- Nie. - Nawet pani nie sprawdziła!
To mała placówka.
Nie muszę sprawdzać, by wiedzieć, czy to nasz pacjent.
A ta osoba? Jest tutaj?
Nie.
Na pewno?
Proszę spojrzeć mi w oczy. Pani kłamie, prawda?
- Słucham? - Ty...
Jesteśmy z biura prokuratora. Proszę współpracować.
Mamo.
Mamo!
Hee-jin!
Mamo?
Gdzie moja mama?
Chyba się rozminęliśmy.
Wychodzę!
Do auta! Szybko!
Proszę pana.
Dokąd jedziemy?
Co?
W jakieś miłe miejsce, prawda?
Tak. W miłe miejsce.
To tamten, prawda?
- Tak. - Szybciej! Dogoń go!
W miłe miejsce...
Jak miło.
Mamo.
Już prawie jesteśmy. Proszę się trzymać.
Dobrze.
Min, nie możemy jej zgubić, jasne?
Jedź szybciej!
Cholera.
Szybciej nie możesz?
Mamo...
Szlag.
- Szalony gnojek. - Mamo.
- Trzymajcie się. - Dobrze.
Jakie ładne światła.
Cholera. Gdzie oni są?
Przed chwilą byli przed nami. Dokąd oni pojechali?
Nie możesz jechać szybciej?
Hee-jin, trzymaj się.
Patrz. To nie to auto?
- Tak. - Zostań na prawym pasie.
Mamo!
- Mamo. - Hee-jin, nie.
Puszczaj mnie!
Se-yeon, to niebezpieczne!
ODCINEK 8
Hej, ostrożnie.
Mi-do.
Szukali wszędzie, ale ciała nie ma.
Nie.
To niemożliwe.
Albo wydostali się z auta przed wybuchem.
Auto było zniszczone już przed eksplozją.
Totalnie rozbite. Nie mogliby tego przeżyć.
Nie mogą tak szybko uciekać. To bez sensu.
To gdzie oni się podziali?
Jestem pewna, że były dwie osoby. Widzieliśmy je przed pościgiem.
Mi-do, rozumiem.
Ale najpierw się uspokój.
Kazałem im dalej przeszukiwać okolicę.
Przygotowałabym coś lepszego,
gdybym wiedziała, że pan przyjedzie.
Proszę tak nie mówić.
W zupełności wystarczy.
Jest pyszne.
Cieszę się, że ci smakuje.
Pan też, prokuratorze.
- Proszę jeść. - Dobrze.
Przepraszam za najście. Pewnie to dla pani kłopot.
Rety, proszę tak nie mówić.
Zawsze jest pan tu mile widziany.
Ciężko zachować zdrowe zmysły po takich przejściach.
Na pewno jest to trudne.
Tragiczne doświadczenie
utraty dziecka w wypadku...
Nikt nie wie, jak to boli, póki sam tego nie przeżyje.
Powinnam się nią zająć, skoro obie to przeżyłyśmy. Kto inny to zrobi?
Cieszę się, że pan ją tu przywiózł. Dobrze pan zrobił. Naprawdę.
Proszę się nią zająć przez kilka dni, póki nie znajdę szpitala.
Bez pośpiechu.
Ma pan tyle czasu, ile potrzebuje.
Dobrze.
Przepyszne.
- Jedz do woli. - Dobrze.
Tak jak mówiłaś,
ktoś jest w samochodzie.
Przecież mówię. Widziałam ich.
Ale jak zniknęli
z doszczętnie zniszczonego eksplozją auta?
O to mi chodzi.
Co z tym autem? Sprawdziłeś rejestrację?
- To niezarejestrowany pojazd. - Chyba żartujesz.
Tu muszą być kamery.
No dalej. Co jest?
Zaczekaj.
Teraz nie sprawa...
jest dla mnie ważna.
Czemu ciągle w niej grzebiesz?
Co?
Na chwilę obecną
ukrywasz coś przede mną, prawda?
KOREAŃSKA SŁUŻBA WIĘZIENNA
Czuję się orzeźwiony.
A ty coś za jeden?
3851, natychmiast przestań!
Puść go!
Cholera!
Wzywam wsparcie do szatni.
Ej, nic ci nie jest?
Oszalałeś?
Brać go.
Myślicie, że zdołacie mnie powstrzymać?
Nie powstrzymacie mnie.
Ja,
Oh Yeong-cheol, jestem bogiem.
Nieważne, jak szanowany byłeś za tymi murami.
Jedyne, co możesz teraz zrobić,
to czekać w tej celi na śmierć.
Rozumiesz?
Zamknij się i żałuj za swe zbrodnie.
Zobaczymy, czy tak właśnie będzie.
Spójrz na to.
Na tę jasną kulę.
Zachowaj swoje szalone myśli dla siebie.
Dzięki temu mogę wskrzeszać ludzi,
a jedyne osoby, które mogą ją widzieć i jej używać,
to ci, którzy wrócili do życia.
A gdy ożywają,
wyglądają zupełnie inaczej.
Nakaż zawieszenie postępowania.
Dobrze.
Właśnie. Słyszałam, że Oh Yeong-cheol
znowu sprawiał w więzieniu problemy.
Proszę słuchać. Próbował zabić współwięźnia.
I powiedział, że jest bogiem.
Jakby był niezrównoważony psychicznie.
A jeśli popełni samobójstwo?
To mądry facet. Na pewno próbuje wszystkiego, co w jego mocy.
Wątpię, żeby tak łatwo się zabił.
Ale
skoro wciąż zaprzecza zarzutom
i zmienia zeznania,
może być potrzebne śledztwo uzupełniające.
Uzupełniające?
Powinniśmy sprawdzić miejsce zbrodni i poszukać dowodów.
Zleć to dowodzącemu komisariatowi.
- Dobrze. - Dzięki.
Wnosząc po twojej minie,
domyślam się, że dostałeś mój prezent.
Ale skąd ten ponury grymas?
Z pewnością powróciły dawne wspomnienia. Czyż nie było wtedy miło?
Czego ode mnie chcesz?
Chcę się dogadać.
Myślisz, że pójdę z tobą na układ?
Masz urojenia.
Jeśli chcesz zachować
swój status społeczny i nadal żyć jako syn Seo Cheon-sika,
lepiej mnie wysłuchaj.
Widziałeś Su-jin, prawda?
Wyrosła na piękną młodą kobietę.
Zupełnie jak jej matka.
Ta suka, Jang Sun-young,
przynosi pecha,
ale kiedyś wyglądała całkiem atrakcyjnie.
- Mam rację? - Co chcesz powiedzieć?
Ona wciąż żyje.
Mówię o Jang Sun-young.
Ukrywam ją w miejscu, o którym nikt nie wie.
Chcę, byś się nią zaopiekował.
Przez jakiś czas.
Do tego, co próbuję osiągnąć, potrzebuję Su-jin.
A żeby się przyłączyła,
Jang Sun-young musi żyć.
A co próbujesz osiągnąć?
To niczego nie zmieni.
Czeka cię przynajmniej dożywocie, może nawet kara śmierci...
Ja nie umrę nigdy.
Odkryłem sposób, by uciec śmierci, nawet jeśli ktoś mnie zabije.
Jeszcze jedno.
Ta mała suka, która nie umarła, mimo że ją zabiłem.
Muszę się jej pozbyć.
Ta suka, Go Se-yeon, także wie.
Ta kula.
Wie o niesamowitej mocy tej kuli.
Więc powinieneś...
pomóc mi dla własnego dobra.
Nikt na tym świecie...
nas teraz nie powstrzyma.
Jeśli ona naprawdę żyje, to niedobrze.
Cóż...
Nie, żebym to kupiła z troski o ciebie albo że mi na tobie zależy.
Przypadkiem natknęłam się po drodze na sklep.
Zjedz trochę, proszę.
Od wczoraj nic nie jadłaś.
Nawet nie wiem,
czy moja mama nadal żyje, czy nie.
Dlatego musisz jeść. Musisz odzyskać siły,
żebyśmy mogły znaleźć twoją mamę i gnoja, który mnie zabił.
Będziesz tu tak siedzieć i płakać?
A jeśli ten gnój...
Co, jeśli zabije też moją mamę?
Nie zrobi tego.
Nie może jej zabić.
Zabiłby ją od razu, gdyby tego chciał.
Przeniósł ją gdzieś, bo wiedział, że przyjedziemy.
Na pewno jej nie zabije, póki nie osiągnie swojego celu.
Więc proszę, nie płacz, Hee-jin.
Weź się w garść,
żebyśmy mogły ją znaleźć, zanim do niej dotrze.
Napij się trochę wody.
Jeśli chcesz odnaleźć mamę,
lepiej rób, co mówię.
Mojej mamie nic nie jest?
To zależy od twojej decyzji.
Zrobię wszystko. Błagam, nie zabijaj mojej mamy.
Jesteś teraz z Go Se-yeon?
Przy okazji, kiedy przyjedzie Min?
Nie wiem.
Powiedział, że wkrótce.
Zjedz trochę owsianki. Jak wystygnie, nie będzie dobra.
Dobra.
Halo?
Pani Lee, gdzie pani jest?
Na spotkaniu z jednym z klientów.
- Co się dzieje? - Powinna pani szybko wrócić do biura.
Jest tu kobieta, która upiera się, że jest Lee Mi-do.
Słucham? Co...
Nie wpuszczajcie jej. To jakaś wariatka.
Ja...
Wyrzućcie ją. Zaraz tam będę. Dobrze.
- Co się dzieje? - Nagły wypadek.
Masz zjeść to wszystko, dobra? Ja uciekam.
JESTEŚ TERAZ Z GO SE-YEON?
Wiem, gdzie mieszka.
O czym pani mówi? Proszę mnie puścić.
Mówię pani. Jestem Lee Mi-do.
Podrabianie dokumentów to także przestępstwo.
Naprawdę mnie pani nie rozpoznaje?
Naprawdę jestem Lee Mi-do!
Dość tego szaleństwa!
Wiem, jak wygląda pani Lee!
Rany, ależ to frustrujące. Chwileczkę.
Zadzwonię do gliniarza, którego znam,
i udowodnię pani, że jestem Lee Mi-do.
Ej, Dong-cheol, ktoś do ciebie dzwoni.
O rany.
- Halo? - Cześć, Dong-cheol, to ja.
Kto?
To ja, Mi-do. Lee Mi-do.
Największa imprezowiczka w Hoenggye-ri, Nampyeong-eup. Lee Mi-do!
Słuchaj, mam bardzo pilną sprawę.
Przyjedź do kancelarii ze skanerem linii papilarnych.
Przepraszam.
Proszę przestać się wygłupiać i do mnie nie dzwonić
albo zostanie pani aresztowana.
Halo? Dong-cheol? Hej!
Chwileczkę. Zadzwonię do drugiego...
Wyprowadźcie ją stąd. Na co czekacie?
Dobra, stop! Puszczajcie, proszę.
Sama stąd wyjdę.
Ale zanim to zrobię,
proszę pozwolić mi stamtąd zadzwonić.
Zobaczymy, czy nadal mi odmówisz, gdy dostaniesz to.
Niech cię szlag!
Nie ciebie.
Rany, co za baba.
Nadal masz to znamię na tyłku, prawda?
Bądź tu w ciągu pół godziny ze skanerem.
Jeśli nie, rozpowszechnię jego zdjęcie.
Jasne?
Co się stało?
- Nic. Nie przejmuj się. - Coś się musi dziać.
Nie, nic. Co ja, do cholery, zrobiłem, gdy byłem pijany?
Skaner linii papilarnych. Przynieś go.
Możesz sprawdzić, czy mam tam jakieś znamię?
To jakiś siniak? Co to jest?
Cóż...
- Nie ma go? - Czekaj.
- Nadal to masz? - Jest tam?
- Jestem! - Pani Lee.
Tak. Wyrzuciliście tę osobę, która się pode mnie podszywa?
- Nie, wciąż tu jest. - Co?
Jest dziwna.
Prawda? Jakie to dziwne. Wygląda jak ja, prawda?
Ale problem w tym, że mam teraz pewien kłopot...
Tam. Siedzi w tamtym pokoju.
Słucham?
Więc ona wciąż tu jest.
Muszę coś sprawdzić.
Wcale się tak nie zmieniłam.
Zrobiłam sobie oczy i nos. To wszystko.
Ciągle wyglądam jak stara Lee Mi-do. Czemu nikt mnie nie poznaje?
Dzień dobry.
Słyszałam, że upiera się pani, że jest prawniczką Lee Mi-do.
Tak, to ja. Kim pani jest?
Nie wygląda pani na kogoś, kto by zrobił coś takiego.
Czemu się pani podszywa?
Jak chce pani oszukiwać ludzi,
proszę wybrać kogoś, do kogo jest pani podobna.
Podszywanie się jest wykroczeniem,
więc ludzie nie biorą tego na poważnie.
Ale jeśli odniesie pani korzyści z podszywania się...
Kto tu się pod kogo podszywa?
To ty? Ta zdzira, która udaje mnie?
Co? „Zdzira”? Ty mała...
Jestem prawdziwa Lee Mi-do.
Spójrz na to!
Przerobiłam trochę swoją twarz, ale nadal...
Dobrze się przyjrzyj!
Co? Skąd masz jej dowód osobisty?
No tak, podrobienie dowodu to teraz pestka.
Gdzie to jest? Skąd masz podrobione papiery?
Krowa ma wiele do powiedzenia.
- Że kto? - Hej.
Może zamkniesz tę swoją niewyparzoną gębę,
zanim spuszczę ci porządny łomot?
Mi-do.
Dalej, wyprowadzić ją.
To ona udaje mnie. Ja jestem prawdziwa Lee Mi-do.
Chwileczkę!
Ty głupia krowo! Powiedz im prawdę!
Chcesz porządny łomot?
Puśćcie mnie. Puśćcie, mówię!
Proszę, puśćcie mnie.
- Nie rozwiążę za ciebie tego problemu. - A kto to zrobi?
Nie mam kasy ani tożsamości. Nie mam nic, bo taką mnie wskrzesiłeś!
Ponoć wyjechała na trzy lata. Dlaczego wróciła?
Nie mam pojęcia. Skąd mam wiedzieć?
Co mam robić? Ale mam przerąbane.
Podszyłaś się pod nią, nie sprawdzając tego?
- Pomogłeś mi w tym. - Ja? Kiedy?
Gdy byłeś podejrzanym.
Miałeś co jeść i gdzie spać, bo się pod nią podszyłam.
- Kurde. - Naprawdę mam przerąbane.
Muszę ją tylko przekonać,
żeby cię nie zamknęła
- za podszycie się? - Właśnie.
- No to nie mam wyboru. - Co?
Mam tylko jedno.
Będę musiał tego użyć.
Czego? Masz tylko co?
Co to jest? Co?
Dlatego właśnie przygotowałem...
to.
Więc potrzebował pan mnie,
ale nie mógł mnie pan złapać, prawdziwej Lee Mi-do.
Wtedy przypadkiem znalazł pan kogoś, kto wygląda jak ja?
Zgadza się. Właśnie tak było.
Jak to możliwe?
Ale to już się stało, więc powiedzmy, że wierzę.
Więc co pan chce, bym teraz zrobiła? Dlaczego oferuje mi pan tyle pieniędzy?
Małe zadośćuczynienie w ramach przeprosin.
Jeśli nie ujawni pani tej sprawy,
dam pani wszystko, czego pani zechce.
Na przykład mogę podwoić ofertę kancelarii.
Mogę też dodać pani warunki do umowy
i przyjąć panią do naszego zespołu.
To nie tak, że dla pieniędzy zrobię wszystko.
Uwielbiasz pieniądze.
Proszę zapomnieć.
Czuję się obrażona. Odmawiam rozmowy przy niej.
Chwileczkę. Przepraszam w jej imieniu. Proszę usiąść.
Co z tobą? To ty masz nóż na gardle.
Przy okazji, czym się ona zajmuje?
Użyła słowa „wykroczenie”,
gdy wcześniej rozmawiałyśmy.
Też jesteś prawnikiem?
Nieważne. Pokaż mi swój dowód osobisty.
Co?
Cóż...
Czemu nagle chcesz zobaczyć mój dowód?
Jak się nazywasz?
Naprawdę.
Po co ci moje nazwisko...
Nawet nie musi pani wiedzieć, kim ona jest.
Pilnie potrzebowałem kogoś do pani roli,
więc wziąłem ją z jednej z ulic w Noryangjin.
Jak znalazł pan kogoś,
kto wygląda dokładnie jak ja?
- Prawda? - Czyżby to mój sobowtór...
Ale z charakteru wcale nie jest podobna. Jest taka nieuprzejma.
Prawda? Wiem.
Wie pan co?
Właściwie to na Noryangjin jest pełno
- takich dziewczyn. - Zgadza się.
Ale rozumiem pana stanowisko.
Zastanowię się i zadzwonię do pana.
Dobrze. Liczę,
że się pani zgodzi.
To ja idę.
Czekaj.
Zmieniłam hasło w twoim apartamencie w Golden Palace.
To teraz 1666.
Co?
Chwila.
Zostawiłam tam swoje rzeczy.
Później je zabiorę.
Bezpiecznej podróży.
Musiałaś to powiedzieć?
Naprawdę nienawidzę Lee Mi-do.
RAPORT ZE SPRAWY
ZDJĘCIA Z MIEJSCA ZBRODNI
PROKURATURA - GO SE-YEON
Jedziesz na cmentarz, prawda?
Ja poprowadzę.
Mi-do, nie powinnaś być w Nowym Jorku?
To ja, Go Se-yeon.
Inni mnie nie poznają, ale ty powinieneś.
Se-yeon!
Se-yeon, obudź się.
Se-yeon!
Mamo.
PROKURATURA - GO SE-YEON
Lee Mi-do, którą znam,
to naprawdę Go Se-yeon?
Na miłość boską.
Abonent jest niedostępny.
Oszalała i kazała mi tu przyjechać. Czemu nie odbiera?
Rany.
MI-DO
Która to prawdziwa Mi-do?
- Halo? - Cześć, Dong-cheol.
Co tam?
Dowiedziałeś się czegoś o tym domu opieki?
To teraz nieistotne.
Ktoś się pod ciebie podszywa.
Co? Podszywa się pode mnie?
Tak. Ciągle wydzwania i upiera się, że jest Lee Mi-do.
No i? Co jej powiedziałeś?
- A jak sądzisz? Że jest wariatką. - Dobrze! Świetnie.
Później wszystko wyjaśnię.
Póki co rozłącz się,
jak znowu zadzwoni. Po prostu się rozłącz.
W sumie to nawet nie odbieraj.
Czemu? Złapię ją. Podszywa się.
Nie rób tego.
Nie rób nic pochopnie. Wyjaśnię to.
No dobra.
I Mi-do...
DETEKTYW CHOE
Czekaj. To detektyw Choe. Oddzwonię do ciebie.
Dobrze. Musisz być zajęty. Pozwolę ci wrócić do pracy. Dobra.
Czy ona oszalała?
Dlaczego, do diabła, wydzwania do byłego chłopaka?
WIADOMOŚCI
Sprawdziłem i potwierdzam.
Rób dalej to, co mówię,
a Jang Sun-young będzie bezpieczna.
Hej, czemu znowu płaczesz?
Se-yeon.
Domyśliłam się, że cały dzień nic nie jadłaś.
Wcześniej przyniosłam lunch,
więc mam też i obiad.
Nie miałaś jechać do domu?
Nawet mnie nie wkurzaj.
To zbyt skomplikowane, by to wyjaśnić.
Sama już nie wiem.
Mogę tu dziś przenocować?
Co?
Cóż...
Nie mogę już mieszkać w tym apartamencie.
Ale dlaczego...
Ona wróciła.
Prawdziwa Lee Mi-do.
Jak ja jej nienawidzę.
O co chodzi?
Tak bardzo nie podoba ci się to, że będę tu dziś spać?
Nie o to chodzi.
Muszę gdzieś zadzwonić.
Hej.
Co się dzieje?
Drzwi się zamykają.
Drzwi zostały otwarte.
Zajmij się tym.
Postaraj się, jeśli chcesz mieć przyszłość.
To szaleństwo.
- Go Se-yeon dziś tam nie będzie. - Poważnie?
- Se-yeon. - Jak mogłaś...
Daj mi wyjaśnić.
Chyba coś słyszałam.
Co?
Myślałam, że zostawiłam światła włączone.
O rety!
- Co ty tu, do cholery, robisz? - Nic ci nie jest?
To włamanie z wtargnięciem.
- Postradałaś rozum? - Nie o to chodzi.
Nie o to, ja...
Możemy porozmawiać na zewnątrz?
- Co? - Wyjdźmy...
Czekaj.
- Co jest? - Kurde.
Mi-do!
Se-yeon?
Se-yeon, co się stało?
Se-yeon, otwórz oczy.
Se-yeon!
Se-yeon, obudź się!
Se-yeon.
Przykro mi, że zawsze się spóźniam.
Naprawdę...
mi przykro.
Doktorze, co z nią?
Na szczęście organy nie zostały uszkodzone,
ale mogło być źle, bo straciła dużo krwi.
Wyzdrowieje? Co z nią?
Operacja się powiodła i wkrótce się obudzi.
A co z panią Lee Mi-do?
Testy jeszcze trwają,
ale odniosła tylko pomniejszą ranę.
Co mam powiedzieć pani prezes?
Byłbym wdzięczny, gdyby zachował to pan w tajemnicy.
Dobrze.
Min.
Co z Se-yeon?
- Nie myślałam, że posunie się tak daleko. - Wyjdź.
Nie miałam wyboru. Nie mogłam ryzykować życia mamy...
Weź to i wyjdź.
Zadzwoń, jak będziesz potrzebować więcej. Wyślę ci.
- Min... - I tak chodziło ci o moje pieniądze.
Możesz dostać, ile chcesz,
więc spadaj.
Nigdy więcej się do nas nie zbliżaj.
Jasne?
Przez ciebie...
Właściwie to nie.
Przeze mnie, bo byłem na tyle głupi, by znowu cię do nas dopuścić,
Se-yeon dwukrotnie prawie zginęła.
Więc proszę...
Zejdź mi z oczu.
Wynoś się.
Wynoś się stąd!
Nigdzie nie pójdzie.
Nie bez mojej zgody.
Nic ci nie jest?
Se-yeon...
Jestem...
osobą, która musi zobaczyć,
jak ktoś płaci za swoje grzechy.
Se-yeon, naprawdę przepraszam.
Przepraszam.
Dlatego Hee-jin...
Musisz zostać przy mnie, póki nie odpokutujesz tego, co zrobiłaś.
Co z Mi-do?
Fałszywa Mi-do wzywa mnie do firmy,
a prawdziwa do szpitala.
Myślą, że jestem ich osobistym kurierem skanera?
Która to sala?
Dong-cheol?
Skąd wiesz, że tu jestem?
Kim pani jest?
Dong-cheol, to ja.
- Kto... - Naprawdę mnie nie poznajesz?
To ja, Mi-do.
- Ta wariatka, co udaje... - Co?
- Detektywie Park. - Zaraz przyjdę.
Pisała pani do mnie, udając Mi-do, prawda?
Nawet byłem w jej firmie. Zaaresztuję panią,
- jeśli to się powtórzy. - Ale...
Czas powiedzieć wszystkim.
Co tu się, do diabła, dzieje?
Cóż...
Przytrafiło mi się coś szalonego
i nie mam pojęcia, jak to wytłumaczyć.
Szczerze mówiąc,
powrót do życia jest łatwiejszy, niż wytłumaczenie tego.
Ale teraz widzę,
że nie powinnam się w ogóle starać, by brzmiało to logicznie.
Dość tego bełkotu
i przejdź do rzeczy.
Dong-cheol.
Nie powinnam cię tak dłużej nazywać.
Detektywie Park, skaner, który pan przyniósł.
Może go pan podać?
„Detektywie Park”?
Mi-do, ty pierwsza.
Mówisz do mnie, jakbyśmy się znały.
Proszę spojrzeć.
Jeszcze raz.
Mówiłam, że jestem prawdziwą Lee Mi-do.
- To jakaś sztuczka? - Teraz moja kolej.
Co, do...
DOWÓD OSOBISTY - GO SE-YEON
Nie jest zepsuty.
To ja.
Ty jesteś Go Se-yeon?
Z tą twarzą?
Przeszłaś operację plastyczną? Wyglądasz teraz brzydziej.
Proszę pani.
Pani Go została zamordowana.
Ona nie żyje?
- Jak... - Zaczekajcie.
Oboje się mylicie. Nie poszłam pod nóż
i nie jestem martwa.
Co za bzdury wygadujesz?
Wiem, że ciężko w to uwierzyć. Mówi prawdę.
Był już pan świadkiem, jak wróciłem do życia po tym, gdy mnie zabito.
Ale tamto...
Ty tam.
Nie mów mi,
że wierzysz w te brednie, które oni wygadują.
Czemu kiwasz głową, jakbyś wiedziała, co się dzieje?
Bo ja też zostałam wskrzeszona.
- Ale... - Niemożliwe.
To znaczy...
Twierdzicie, że jesteście zombie?
Wskrzeszenie to jakaś nowa moda?
Wiem, że ciężko w to uwierzyć,
bo niby jak można?
Jeśli potrzebujesz więcej dowodów, możemy je dostarczyć.
Nasz wygląd mógł się zmienić,
ale odciski palców, DNA i naczynia krwionośne w tęczówce pozostały te same.
- Ale wtedy... - Gdyby to nie była prawda,
jak Lan Cosmetics uznałoby mnie jako Cha Mina?
Ja już przeszedłem testy. Chce pan zobaczyć wyniki?
TEST NA OJCOSTWO I PROFIL DNA
RAPORT Z ANALIZY DNA
ZGODNOŚĆ
Więc Mi-do...
Jestem Go Se-yeon.
Powiedzmy, że jesteś prokurator Go...
i że naprawdę wróciłaś do życia.
Czemu nie powiedziałaś...
tego wcześniej?
Tak jak on,
mogłaś...
powiedzieć, że jesteś prokurator Go.
Zamiast powiedzieć prawdę,
oszukiwałaś mnie i pozwoliłaś mi się w tobie zakochać.
Jeśli o to chodzi...
Bardzo za wszystko przepraszam.
Człowiek, który mnie zabił,
jest wciąż na wolności.
To...
- To był Oh Yeong-cheol. - Ma wspólnika.
W tej sprawie to on jest prawdziwym sprawcą,
bo zabił mnie właśnie ten sukinsyn.
Jestem tego pewna,
bo tylko ja zostałam wskrzeszona po zamordowaniu mnie.
- Niewiarygodne. - Chwileczkę.
Co tu się, do cholery, dzieje?
Co ci się stało, gdy byłam za granicą?
Se-yeon...
została zamordowana?
Tak.
Niemożliwe. Dlaczego ktoś miałby ją zabijać?
O rety. Kto mógłby zabić Se-yeon?
Mi-do, proszę.
Ciągle jeszcze żyję,
więc nie płacz.
Wiem, że była rozpieszczoną snobką,
- ale nie zasłużyła na śmierć. - Mi-do, proszę.
- Ale... - Jestem tu.
Jestem Se-yeon. Jestem tu.
- Wciąż żyję. - Chwila.
No dobra.
Wszyscy zginęliście, ale wróciliście do życia.
Oczywiście. To się pewnie zdarza.
Ty zmartwychwstałaś, ty też
i ty też.
Więc dlaczego...
mówicie nam teraz prawdę?
Człowiek, który przyszedł po Mi-do, myślał, że to ja.
To wspólnik Oh Yeong-cheola i sprawca, który mnie zabił.
Musimy złapać tego gnoja.
Wiecie, jak macie się dziś zachowywać, prawda?
- Tak. - Pewnie.
Dobra. Dam wam to. Rozdajcie je.
Chcę porządnego aktorstwa. Będę was obserwował.
- Wiecie, że studiowałem aktorstwo, nie? - Tak.
To zaczynamy.
By go złapać, musimy zastawić pułapkę.
Co tu się dzieje?
Ustawcie miejsce zbrodni, jakbym została zabita.
- Nie przepuszczajcie ich. - Co tam się stało?
Po co wam to wiedzieć?
- Ktoś został zamordowany. - Zamordowany?
- O rety! - Ciszej, ludzie!
Żadnych zdjęć.
Młoda kobieta, która tu mieszkała,
padła ofiarą złodzieja.
- Ktoś tu zginął? - Została zamordowana.
Sprawca wróci na miejsce zbrodni.
Nie wykona następnego kroku,
jeśli się nie upewni, że nie żyję.
Upewnienie go w tym
zagwarantuje bezpieczeństwo Jang Sun-young.
Go Se-yeon nie żyje.
Kiedy zobaczę się z mamą?
Cierpliwości.
Hee-jin, nadal udawaj, że jesteś po jego stronie.
Na pewno się z tobą skontaktuje.
Innymi słowy, będziesz podwójnym agentem.
Mam czekać?
Wysłałaś wiadomość? Powiedz mi, do kogo.
Jesteś teraz na krótkiej smyczy,
ponieważ ostatnio nas zdradziłaś.
Mam sprawdzić, czy mamie nic nie jest, czy nie?
Masz współpracować, jeśli chcesz, żeby wróciła cała.
- Niewiarygodne. - Trzymaj.
Skąd to wytrzasnęłaś?
Hee-jin.
Przynieś mi szklankę wody.
O rany, znowu mnie boli.
- Chwila, czemu mnie dźgnięto? - Już dobra.
Co za zołza.
Więc do kogo pisała?
Będziesz musiała trochę tu zostać. W porządku?
Ładnie tu.
Mi-do, przykro mi, ale póki go nie złapiemy,
będziesz musiała być niewidzialna jak do tej pory.
Byłabyś w niebezpieczeństwie,
gdyby wiedział, że wróciła prawdziwa Mi-do.
LEE MI-DO
Musimy sprawić, by wyglądało, że Go Se-yeon
podszywająca się pod Lee Mi-do
nie żyje.
Gdy będzie pewny, że nie żyję, i się ujawni,
złapiemy go.
NAPAŚĆ Z BRONIĄ W RĘKU - CHOE GI-HUN
RAPORT ZE SPRAWY MORDERSTWA
Na pewno nie żyje, proszę pana.
LEE MI-DO
Byłem dziś tak zajęty, że nie miałem czasu zjeść.
Głupku.
Dzięki. Masz, spróbuj.
Czy to...
Czy to kupiłeś dla kogoś, kto dochodzi do zdrowia?
Mówiłaś, że już ci lepiej. Nie możesz tego jeść?
Nie, mogę.
- Mogę nawet to. - Nie możesz.
Daj spokój, nic mi nie jest.
Jeden łyczek nie zaszkodzi.
Oddaj to. Jeszcze nie wydobrzałaś.
Czemu wziąłeś moje?
To moje.
Nadal ci wygląda na Mi-do?
Co to miało być? Czemu tak ci zależy?
O czym ty mówisz?
To tylko wyraz troski o prokurator Go.
Gdy myślał, że jestem tobą, traktował mnie bardzo dobrze.
Nawet nie masz pojęcia.
Tylko dlatego, że myślałem, że była tobą.
Spójrz na nią.
Tą buzią ciągle nazywała mnie „skarbie”.
Jak mogłem nie dać się nabrać?
Poza tym, która twarz jest mi bardziej znajoma?
Jej, oczywiście.
Po co robiłaś operację takiej ładnej twarzy?
Wyglądasz teraz jak Pan Boguś! Amerykanie ci to zrobili?
- Wnieśmy pozew. - Zamknij się!
Prawda, skarbie?
Twoje serce mocniej zabiło do tej twarzy?
- Przestań już. - Dość.
Co to było?
Dokąd ona poszła?
Hej.
Hee-jin!
Co ty tam robisz?
Nie powinno mnie tu z wami być.
Przeze mnie groziło wam niebezpieczeństwo.
Czuję się winna.
Ej, wiesz co?
Bardziej nie cierpię, gdy jesteś miła, niż gdy oszukujesz ludzi.
Myślisz, że twoja obecność mi się podoba?
Pozwalam ci tu zostać tylko dlatego,
że potrzebujemy twojej pomocy, by go zwabić.
I...
że twoja matka jest zakładnikiem.
Mimo to...
Nie byłoby lepiej, gdybym odeszła?
Te gnojki wciąż mają twoją matkę.
Będzie bezpieczniej dla was obu,
jeśli tu poczekasz, aż rozgryziemy tę sprawę.
Właśnie.
I potrzebuję kogoś, kto się mną zajmie, aż wyzdrowieję.
To twoja rola, więc chodź coś zjeść.
Przy okazji, znalazłeś coś na nagraniach z monitoringu?
- A, tak. - Wygląda pysznie.
Zgodnie z instrukcją szukaliśmy kogoś,
- kto często pojawiał się na miejscu. - Dobrze.
Czekaj.
To on. Spójrz.
Zdołaliśmy wyróżnić jego.
Znam jego adres,
więc złapiemy go bardzo szybko.
Widział pan zdjęcie, które wysłałem?
Zrobiłem, jak pan mówił.
Więc pomoże mi pan w zamian z uniewinnieniem?
Prokuratorze Seo?
Na pewno powiedziałeś mi wszystko?
- Załatwiłeś to? - Tak.
Bez żadnych problemów?
Nic ci nie jest?
To włamanie z wtargnięciem. Postradałaś rozum?
Nie o to chodzi.
Możemy porozmawiać na zewnątrz?
- Co? - Wyjdźmy...
Tak, proszę pana.
Była sama, jak pan mówił, więc obyło się bez problemów.
Powiedziałem panu wszystko.
Zrobiłem wszystko, co mi pan kazał.
Dobra.
Sprawa się nie odbędzie z powodu braku dowodów.
Nie martw się.
Tak jest.
Teraz powinieneś dobrze zająć się swoją babcią.
PROSZĘ, WYBACZ MI DOKONANIE TEGO WYBORU
Udowodnij mi, że moja mama jest bezpieczna.
Proszę!
- Kładziesz się spać? - Tak.
To wyłączę światła.
Dobrze.
Min?
Jeśli jesteś
surowy dla Hee-jin przez to, że źle ci z tym, co stało się mnie,
nie musisz tego robić.
Możesz iść za głosem serca.
Dla mnie może być niewdzięczną suką, ale nie dla ciebie.
Na pewno wciąż coś do niej czujesz.
Nie.
Po tym wszystkim, przez co przeszliśmy,
zastanawiałem się, czy naprawdę ją kochałem,
czy to, co do niej czułem, było miłością.
Zdałem sobie sprawę, że tak naprawdę jej nie kochałem.
Nim ją poznałeś, byłeś sam przez całe życie.
Mówisz, jakbyś wiedział, co to miłość.
Mimo że byłem całe życie sam, wiem, jak to jest być zakochanym,
ale bez wzajemności.
Dlatego wiem, że od dłuższego czasu...
zupełnie mi przeszło.
Zadowolona? Idę spać.
Czy to znaczy,
że mogę cię traktować jak kiedyś?
To znaczy tak, jak traktowałam cię, zanim poznałeś Hee-jin.
- A wtedy było jakoś inaczej? - Oczywiście!
Dobra, rób, co chcesz. Od kiedy pytasz mnie o zgodę?
Więc nie idź.
Nie zostawiaj mnie.
Zostań ze mną, póki nie usnę.
Znowu wzory matematyczne?
Nie, teraz powinnam spać. Jutro muszę wcześnie wstać.
Cały dzień coś mi chodzi po głowie.
W dniu mojej śmierci sprawca zaplanował wszystko
tak dokładnie, że wiedział nawet, że kamery
będą wyłączone do przeglądu.
Później
pojawiał się na miejscach zbrodni bez przygotowania.
Nie rozumiem tego. Jak ktoś tak nierozważny
- zaplanował... - Idź spać.
- Dobra. - Dobrze.
Kładę się spać.
Posiedzę tu i to poczytam, więc możesz iść spać.
Dobra.
- Możemy się pocałować. - Co?
Nie! Nie o tym myślałem!
Nie jestem takim facetem.
- To była bardziej sugestia. - Co?
Mogę cię pocałować?
Ej, co ty wygadujesz?
Od kiedy pytasz o moje zdanie przed...
Dobranoc.
Czy dziewczyny chcą oficjalnego ogłoszenia związku?
Czemu się tak wystroił?
To na pewno samobójstwo?
Ale nie było żadnych śladów walki.
Tylko on wie, gdzie jest moja mama. Jeśli nie żyje,
to jak mamy ją teraz znaleźć?
Ktoś mi powiedział, że możesz mi pomóc coś zdobyć.
Detektyw Park też panu mówił?
Nie wiem, co on kombinuje,
ale przyszedł kilka dni temu i poprosił o absurdalną przysługę.
Wykiwała mnie.
Ciekawe, gdzie się teraz ukrywa.
Napisy: Grzegorz Marczyk